Rilis.info

Człowiek, który przywykł do obracania się w lepszych sferach, wie, iż pod żadnym pretekstem nie wolno nie docenić spraw aparycji, a także i ubioru. Z tego również powodu niebezużytecznym jest ukazanie sposobów zachowania się w tym względzie. Wydaje się, iż na długo póki upublicznił się tradycyjny krawat, do przybrania szyi przywiązywano niedrobną wagę.

Poprzednie krawaty, krótsze od dzisiejszych, pozostały przez nie wyparte w II poł XIX wieku. Wraz z nowatorskim deseniem krawata w latach pięćdziesiątych epoki pary pojawił się pierwszy węzeł - prosty, jakiego angielska nazwa four-in-hand symbolizuje ni mniej, ni więcej jak “powozić czwórką koni”. Z kolei autorstwo węzła zatytułowanego “windsorem” przypisuje się osobie księcia Windsoru. W rezultacie ewolucji tego sposobu wiązania zaistniał dzisiejszy półwindsor. Natomiast za najnowszy wzór uchodzi węzeł pratt, który ukazał się w roku 1989 jako pierwsza nowinka w tej dziedzinie od czasów wojny. Bez wątpliwości wynalezienie nowego sposobu wiązania krawata należy do wydarzeń niecodziennych. Dowiedzieliśmy się o węźle Pratta nie wcześniej jak po ośmiu latach od jego narodzin. Problem krawatów wciągnął nas na tyle, iż postanowiliśmy, nie wyczekiwać dodatkowe pół wieku na kolejny supeł, zainteresować się nimi bliżej. Jeżeli wiazanie krawatow było, jak zapewniał Le Blanc, sztuką, to wiązanie współczesnych jest naszym wg. naszego mniemania - nauką. Wręcz banalne jest znalezienie odpowiedzi na pytanie – jak wiązać krawat. Po wielu tygodniach badań wyznaczono wszystkie 85 metod wiązania zwykłego krawata, a następnie udało nam się metodami jak najniezwyklej naukowymi, przy zastosowaniu wyrażonych ograniczeniami matematycznych wyznaczników, naświetlić cztery podstawowe węzły i dziewięć innych godnych na nadzwyczajne względy.

W czasie kierowania Anglią przez regenta, w latach 1811-1820, poprzez rozmaite formy zestawienia prostego krawata-chusty manifestowano to, do czego kiedyś służyły wartościowe tkaniny. Dobór oraz wykonanie węzła wiecznie należały do najistotniejszych zadań i detali ubrania dżentelmena. Krawat od XX wieku był konieczną częścią ubioru mężczyzny i zdążył wyprzeć takie elementy garderoby jak muszka, szal czy ascot. Również w dzisiejszych czasach, kilkadziesiąt lat później, w pełni cywilizowanym świecie mężowie noszą krawaty, których jedwabna lekkość kontrastuje z ciemnym garniturem i powoduje, iż pozostają czołowym oraz skupiającym atencję motywem męskiego kostiumu. Co więcej, wybór adekwatnego węzła nie był jeszcze nigdy tak banalny.